گاه از راهی در افتادن به چاهی بهتر است
گر تو ام باشی گنه از بی گناهی بهتر است
خرقه پوشیدم که عمری آبرو داری کنم
تازه دانستم که گاهی اشتباهی بهتر است
جز دلم چیزی نمی ماند که تقدیمت کنم
بذل درویشی ز گنج پادشاهی بهتر است
حرفَ اگر ناگفته مانَد بغض می گردد ولی
در سخن وقتی نگنجد درد ، آهی بهتر است
چشم هایم بی صدا بس حرف ها را گفته اند
تا زبانم بند می آید ، نگاهی بهتر است
روزگارم را سیه کردند چشمانی سیاه
کور می گوید ز هر رنگی سیاهی بهتر است
یوسفَ از چاهی به تخت پادشاهی می رسد
گاه از راهی در افتادن به چاهی بهتر است
دکتر مسعود اصغرپور